ΚΑΚΑ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΑ

* Του Κώστα Βάρναλη, Εφημερίδα Αυγή, 13 Οκτωβρίου 1955.

- Και τώρα τι θα γίνεις ρωτούν ό ένας τον άλλον οι κατακαημένοι των «ετών ευημερίας» στους δρόμους στα καφενεία στο παζάρι και κοιτάζονται στα μάτια καχύποπτα.

- Και τώρα τι θα γίνεις Ότι γινότανε χτες κι ότι γίνεται σήμερα και θα γίνεται κι αύριο ...

- Αυτό θέλω!

- Όσο βαστάει η εθνική υποτέλεια ...

- Δεν το παραδέχομαι.

- Διαβάζεις εφημερίδες;

- Διαβάζω λέει; Τις τρώγω... Τις καλές εννοείται.

- Είδες τι λεν οι ξένοι για την κυβέρνησή μας;

- Ποιοι ξένοι;

- Οι «φίλοι» θέλω να πω Αμερικανοί κι Εγγλέζοι και Τούρκοι ...

- Τι λένε;

- Χαίρονται!

- Άρα... (κλείνει το μάτι).

- Ενώ οι «εχθροί» μας λυπούνται.

- Άρα ... (ξανακλείνει το μάτι).

- Και τώρα θα λυθεί και το Κυπριακό.

- Μπράβο.... πάμε να σε κεράσω ....

- Θα λυθεί «άγγλοτουρκοπρεπώς». Ό κ. Πηκ έγραψε στο Φόρεϊν Οφφις ότι «ή νέα κυβέρνησης της Ελλάδος θα δικαιώσει τας ελπίδας εκείνων που την έφεραν εις την εξουσία».

- Ό Ελληνικός λαός την έφερε!

- Οι σύμμαχοι!

- Χάριν της συμμαχίας! ...

- Και της εξουσίας ... Από τώρα κ’ εμπρός οι ραγιάδες των Εγγλέζων κι των Τούρκων πρέπει να σφάζονται ήσυχα σαν τα’ αρνιά και να μη μιλάνε ...

- Μάλιστα! Να κόβει ρε το νιονιό σου! Είδες που οι «εχθροί» μας θέλουν να μας δώσουνε την Κύπρο; Μπορείς να μου πεις το γιατί; Να σου το πω εγώ! Μας στήνουνε παγίδα. Να πάρουμε την Κύπρο, για να χάσουμε τη συμμαχία. Θα τους φάω ρε! Δε θέλω Κύπρο ... Για να σκάσουν οι εχθροί μας! ... Και συ!­

- Οι Κύπριοι φωνάζουν πως δεν έχουν να ελπίζουν τίποτε Από τη νέα μας κυβέρνηση (επί της οποίας υπολογίζουν οι Άγγλοι) και θα συνεχίσουν μόνοι τω τον αγώνα ...

- Θα τον συνεχίσουν; Αυτό είναι ανταρσία. Θα πάω εθελοντής να βοηθήσω τους Εγγλέζους και τους Τούρκους να επιβάλουν την τάξην.... Να τιμωρηθούν οι ταραξίαι! ... Είναι καιρός να ησυχάσουμε. Να συγκεντρωθώμεν εις εαυτούς ... Να δημιουργήσωμεν τας καταλλήλους προϋποθέσεις δι’ έκλογας και διά… πόλεμον! ...

- Κάποτε (διηγείται ένας μακαρίτης τώρα λογογράφος) γλεντούσαν σε μια ταβέρνα του Μοριά, κάμποσοι νέοι και γέροι. Και τότε παρουσιάστηκε κάποιος τραγουδιστής Από τη Ρούμελη με το λαγούτο του και τραγούδησ’ ένα μοιρολόγι για το χαμό του Σουλίου. Όταν τέλειωσε ρώτησε κάποιος της παρέας:­

-Και που βρίσκεται το Σούλι;

- Κι ό Ρουμελιώτης απάντησε:

- ΤΟ Σούλι μόνο στα τραγούδια βρίσκεται!

- Πολύ φοβούμαι πως με τις «συμμαχίες» που δε θέλουμε να τις ξεφορτωθούμε θα καταντήσουμε κι εμείς να ακούμε την Κύπρο μόνο στα τραγούδια κι στις ιστορίες αν δεν τις αλλάξουν κι αυτές! ... Ίσως και την Ελλάδα την ίδια!

Πηγή: Κυπριακοί Αντικατοπτρισμοί: Αθήνα 1955-1959, 100-κείμενα Ελλήνων διανοούμενων για τον αγώνα της Κύπρου