Αφήστε μας

Όχι, δεν θα ξανα-παρουμε την Τροία!
Δεν θα φιλοξενησουμε ποτέ τον Πάρη.
Δεν θα έχουμε άλλο Αγαμέμνωνα για βασιλιά.
Δεν θα επιτρέψουμε στον Καλχα να εξηγήσει τον χρησμό.
Διαλύσαμε πλέον τα πλοία μας,
φτιάξαμε καλύβια δίπλα στα αρχαία μας.
Όμως αφήστε ήρεμη την εστία μας.

Όχι, δεν θα ξανα-φέρουμε νέα πολιτεύματα!
Δεν θα δώσουμε πια δύναμη στο λαό.
Δεν θα αναγάγουμε τον ιδιώτη σε πολίτη.
Δεν θα μορφώσουμε ξανά πολίτες σε θέατρα και ωδεία.
Πέρασαν αυτές οι εποχές,
τώρα ζούμε την εποχή του ρευστού.
Όμως αφήστε μας να φιλοσοφήσουμε τα πράγματα.

Όχι, δεν θα ξανα-χτίσουμε Παρθενώνες!
Δεν θα δώσουμε άλλο χρησμό απ'τους Δελφούς.
Δεν θα μιλήσουμε με τους Ολυμπιους.
Δεν θα υμνήσουμε την Κύπριδα.
Έχουμε τώρα τους ίδιους Αγίους Τόπους και Θεό.
Όμως αφήστε μας να Τον ψάλλουμε στη γλώσσα μας.

Όχι, δεν θα ξανα-πάμε μισθοφόροι στον Κύρο!
Δεν επικρατήσουμε των στρατιωτών του Μεγάλου Βασιλέα.
Δεν θα βρούμε τη θάλασσα πέρα απ'τα βουνά της Περσίας.
Δεν θα το ιστορήσουμε για τις επόμενες γενιές.
Πάει καιρός που θάψαμε το σπαθί κάτω απ'τον ογκόλιθο .
Όμως αφήστε μας να να κρατήσουμε το στυλό.

Όχι, δεν θα ελευθερώσουμε τις πατρίδες μας!
Δεν θα μας ενώσει κανένας στρατηλατης.
Δεν θα ξυπνήσει κανένας βασιλιάς.
Δεν θα ακολουθησουμε κανένα ηγέτη για χάρη της πατρίδας.
Πάει καιρός που αντί για στρατηγική κάνουμε πολιτική.
Όμως αφήστε μας να νιώθουμε Έλληνες.

Ασκητική

Απ'την αρχή της λειτουργιάς
μια δαιμονική σκέψη του 'καιγε το μυαλό:
- Τι να συμβαίνει όταν πολλοί τέτοιοι εκκλησιάζονται συνάμα;

Ο πνευματικός του, το 'πε καθαρά:
"Σε κάθε αμετανόητο, υπάρχει ένας μικρός διάβολος.
Ο μόνος τρόπος να διωχθεί, είναι η μεταμέλεια και η πραγματική μετάνοια."

Μα ήξερε πως λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά μετανοούν.
Ελάχιστοι οι αληθινά μεταμελημένοι...

- Τι να συμβαίνει όταν πολλοί τέτοιοι συναθροίζονται;

Αφού δεν μετανοούν πραγματικά,
κάθ' ένας φέρει μαζί του, μέσα του, ένα μικρό διάβολο.
Όπου πολλοί αμετανόητοι, πολλοί οι μικροί διαβόλοι.

- Τι να συμβαίνει όταν πολλοί τέτοιοι συγκεντρώνονται;

Και τότε, το καλογεροπαίδι, το είδε καθαρά:
- Όπου πολλοί αμετανόητοι, υπάρχει ο Διάβολος!
- Όπου κόσμος πολλής, ο Σατανάς!

Και έτρεξε έξω από την εκκλησιά.
Έτρεξε μακρυά απ' την πανήγυρη.
Έτρεξε, ωσότου δεν άκουγε ψυχή.

Καταϊδρωμένος... γονάτισε,
έσκυψε στη γη,
έγινε ένα με τις μεγάλες πέτρες.

Ύστερα,
ανασηκώθηκε,
τρίς έκανε το σταυρό του,
και...
μετανόησε!