Ασκητική

Απ'την αρχή της λειτουργιάς
μια δαιμονική σκέψη του 'καιγε το μυαλό:
- Τι να συμβαίνει όταν πολλοί τέτοιοι εκκλησιάζονται συνάμα;

Ο πνευματικός του, το 'πε καθαρά:
"Σε κάθε αμετανόητο, υπάρχει ένας μικρός διάβολος.
Ο μόνος τρόπος να διωχθεί, είναι η μεταμέλεια και η πραγματική μετάνοια."

Μα ήξερε πως λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά μετανοούν.
Ελάχιστοι οι αληθινά μεταμελημένοι...

- Τι να συμβαίνει όταν πολλοί τέτοιοι συναθροίζονται;

Αφού δεν μετανοούν πραγματικά,
κάθ' ένας φέρει μαζί του, μέσα του, ένα μικρό διάβολο.
Όπου πολλοί αμετανόητοι, πολλοί οι μικροί διαβόλοι.

- Τι να συμβαίνει όταν πολλοί τέτοιοι συγκεντρώνονται;

Και τότε, το καλογεροπαίδι, το είδε καθαρά:
- Όπου πολλοί αμετανόητοι, υπάρχει ο Διάβολος!
- Όπου κόσμος πολλής, ο Σατανάς!

Και έτρεξε έξω από την εκκλησιά.
Έτρεξε μακρυά απ' την πανήγυρη.
Έτρεξε, ωσότου δεν άκουγε ψυχή.

Καταϊδρωμένος... γονάτισε,
έσκυψε στη γη,
έγινε ένα με τις μεγάλες πέτρες.

Ύστερα,
ανασηκώθηκε,
τρίς έκανε το σταυρό του,
και...
μετανόησε!