Οι επιζήσαντες

Χωρίς μνήμη,
χωρίς τιμή,
τοποθετήθηκαν άνευ αληθείας.

ΑΝΑΛΗΘΕΙΕΣΕΛΕΓΑΝ...

Χωρίς αιδώ,
χωρίς φειδώ,
επαίρονταν άνευ ερυθρίασης.

ΜΗΔΙΣΑΣΕΚΟΚΙΝΗΣΑΝ...

Χωρίς σεβασμό,
χωρίς λογαριασμό,
έβαλλαν άνευ φόβου.

ΑΝΕΒΑΛΛΑΝΤΑΚΑΛΑ...

Μοναχικός της αρετής ο δρόμος

"Δι' αυτό πρέπει, καθώς ο 

ποιητής είπε δια την γυναίκα να νομίζωμεν ότι και δι'όλας τας 

αρετάς το αυτό ισχύει: "είναι στόλισμα της γυναικός η σιγή", 

ενώ δια τον άνδρα καθόλου δεν είναι στόλισμα η σιγή."
Αριστοτέλους Πολιτικά Α' 1260a, 34

Άλλοι με την ουρά στα σκέλια,

άλλοι με της αγέλης τη δύναμη...

δακτυλοβάμονες του δρόμου σου.

Μα εσύ είχες διαλέξει πορεία,

και σ' όσους δεν σέβονταν, με στεντόρεια φωνή

έσπερνες φόβο, κι αυτό αρκούσε.

Το ουρλιαχτό του αρχηγού,

το γρύλισμα του πληγωμένου εγωισμού,

έδειχνε τις προθέσεις του σαν θα 'πεφτε η νύχτα.

Μα εσύ αγέροχος σαν Κούρος,

κορμί σαν μπρούντζινος Τιτάνας,

έφτυσες στο διάβα του.

Άκουγες τον υπόκωφο θόρυβο,

το συριγμό των ψιθύρων,

το κροτάλισμα των δήθεν.

Μα δεν συνεριζόσουν τους δειλούς,

χωρίς να το διαβάσεις, το δίδασκες:

"γυναικί κόσμον η σιγή φέρει, αλλ' ανδρί ουκέτι τούτο"

Οι Κασσάνδρες μίλησαν,

οι δούρειοι ίπποι κρύφτηκαν,

οι Αργείοι μαζεύτηκαν.

Μα εσύ το πρόσωπο είχες ψηλά,

ο καθαρός αέρας, που 'λεγες θα 'ρθει, σε συνέπαιρνε,

και έγινε η δύναμή σου... αδυναμία σου.

Μετά την εισβολή, ο θάνατος, μετά το θάνατο η φωτιά, μετά τη φωτιά το έπος. 

Σκαιώδες νάνοι

Με χίλιους τρόπους
τους παρέσυραν στη σπηλιά.
Με εκατό κόλπα
τους φόρεσαν τις χειροπέδες.
Με δέκα παραμύθια
τους στέρησαν του φωτός την Αλήθεια.
Με τον ίδιο τρόπο
τους μύησαν στην κοινωνία των Σκιών.

Και μακρυά από τον Ήλιο
στην απομόνωση της σπηλιάς,
οι Σκιές των νάνων φαίνονταν αληθινές
και τόσο, μα τόσο τεράστιες!